TOPLUMA ADANMIŞ BİR HAYAT

Bir toplumun çoğunluğunun yaşadığı ortalama hayatlar vardır: Doğmak-Büyümek, İş-Güç edinmek, evlenip çoluk çocuğa karışmak, en çok da ele, güne muhtaç olmamak için didinmek. Yada sosyal terminolojideki karşılığı ile ?ekonomik bağımsızlığını kazanmak.?

Bundan gayri; uyarına gelirse hani ?zaman ve enerji? den artanla sosyal bir varlık olmanın icabı olarak toplum için de çalışmak.

Ana damar olarak şark kültüründen beslenen bizim gibi toplumlarda ortalama bireylerin yaşam serüveni bu parametrelerden ibarettir. Ama bazıları var ki bu ana damar kültüre rağmen bu ortalama kalıba sığmaz, rutini bozar, nevi şahsına münhasır ?takılır?. Bu sıra dışı kişilikte, içinde yaşadığı topluma adanmış bir hayat vardır. Hani derler ya ?toplum adamı olmak.? diye bir hal var ya. İşte Hayrettin?i bu kategoride ele almak gerekir. Bu tespit bir duygusallığın dışa vurumunun ötesinde ona hakkını teslim etmektir.

Gerçekten de o içine doğduğu coğrafyayı ve kaynağını o coğrafyadan alan kimlik değerlerini hep başının üstünde tuttu. Kelimenin tam anlamı ile ayakları her daim yere sağlam basan samimi, sahici bir toplumcu idi. Ait olduğu topluma böylesine karşılıksız adanmış bir hayatın sahibi olarak Hayrettin aynı zamanda hayatla dalga geçen nüktedanlığıyla çevresinin neşe kaynağı idi. Ruhu daralan, canı sıkılan onu görünce rahatlar, adeta ondan terapi alırdı. Bu psikolojik katkı için özel bir çaba göstermez içinden geldiğince söyleşip davranırdı. Onun ?meclis?ine, masasına, muhabbetine ve kahkahasına ortak olan herkes ?zaman? dan kopar, çok ?yük? ten hafiflemiş olarak kalkardı. Adeta herkesin derdi ona kalırdı, ama o hiç belli etmez, yüksünmezdi.

Herkesin her anında düğününde-cenazesinde hiç eksik olmazdı.  Her daim bakımlı yüzünden ve gözlüğünün ardındaki o kocaman gözlerinden öyle sıcak ve sahici bakardı ki ve dilinde akan ?bal? ile bunu öylesine tamamlardı ki yüreğindeki dost sıcaklığını karşısındaki herkes ama herkes ta içinde hissederdi.

Hayatını en çok paylaşmak üzerine kurgulamıştı. İyimser olmak, her şart altında yaşama sevincini diri tutmak, yarına dair umut taşımak onun  hayat felsefesinin diğer ayakları idi.

O Göle?nin ortak aklını, temel insani değerlerini ve vicdanını temsil ediyordu. Şu son 25 yılda İstanbul? da evlenen her Gölelinin mutluluk resimlerinde onun her daim gülen cemalinden kareler vardır. Görüntü kayıtlarında hoş sohbeti, fıkraları ve o müthiş vücut dilini tamamlayan barok sesinden türküleri vardır Dengbejimizin. Bir adam kendine ait bir hayatı galiba ancak bu kadar derinlemesine ve hiçbir fayda elde etme kaygısı taşımadan bir toplumla paylaşabilir.

Bir gün sordum ?seninle Erdal aslında radyo yada TV programı yapabilirsiniz. Biraz diksiyon falan ? Zeki-Metin yanınızda halt etmiş?? dedim. Bana ?abi bizi değiştirirler, kalıba sokarlar ?..? diyerek kaide ve kuraldan haz etmediğini belirtti.

Aslında ?güldürmek? gibi bir ?derdi? yoktu onun. Sokağı, çarşı-pazarı, köyü, şehri kısacası hayatı ve bunlar üzerinde gelişen insan ilişkilerini iyi gözlemlerdi. ?Hayat? tan aldığı bu ham kesitleri ?Hayrettin Heveş formatı? ile hiçbir yapaylığa kaçmadan yeniden üreterek bir kahkaha tufanına dönüştürürdü. Kürtleri küçümseyen ?Laz? fıkralarına zeka ürünü ince göndermeler dolu öyle fıkralarla karşılık verirdi ki muhatabı tarifsiz mahçubiyetler yaşardı.

Halkına ve değerlerine yönelik aşağılanmalara tahammülsüzlüğünü tarif etmede, gözbebeklerindeki büyümeyi anlamlandırmada kelimelerin kifayetsizliğini ve bu konudaki çaresizliğimi ifade etmekle yetineceğim. Bu nokta onun için sözün bittiği yerdi. İşte o öylesine bir Hayrettin idi. Yalansız, dolansız, coğrafyasına ve değerlerine sevdalı idi. Ölümüne 3 gün kala belki her saat ama ısrarla ?beni köye götürün? dedi. Bu onun samimiyet sınavı idi.

Tanıyan herkes için ondan bir gün bile ayrı kalmak onu özlemek için yeterdi. Dostları sadece Gölelilerden ibaret değildi. Karadeniz? in damadı idi. Babası  Ecemdi. Ülke birliğinin tam merkezinde yer alırdı. Önce insan sonra bu ülkenin yurttaşı, en sonunda Göleli idi.

Kısacık bir ömre enine-boyuna-derinlemesine dolu dolu bir hayat sığdırdı. Acıları bala çevirme ve paylaşım üzerine inşa edilmiş tarifsiz güzel bir hayat! Coğrafyasına ve değerlerine sadakatı iman derecesinde özümsemiş ve Gölesini kıble mertebesinde kutsamış güzel insan! Bu telaş bu acele niye! Kürt-Laz, Göleli olan olmayan bu ülke insanlarından binlercesi arkandan ağlayarak seni uğurladı. İnan herkes hala şokta. ?Son 100 metre? yi bu kadar mı hızlı koşacaktın! Ama hiç belli etmedin! Aşk olsun Xreddin! 

Herkes gibi Canberk, Toprak, Bengü ve beni tarifsiz kederler içinde bıraktın. Yüreğimizi burktun. Ruhunu ferah tut. Mertoş ve Ecem bize yadigarındır artık.

Ji Xaliya te Pırbe Brayemin Xereddin.

Bengül-Asım Karabacak

Bilgi Notu:

Ortak değerlerimize sahip çıkma adına İstanbul Göle derneği öncülüğünde Hayrettin Heveş konulu bir değerlendirme toplantısı yapılmasını talep ediyorum.

Önerilerim:

Göle derneği salonuna Hayretin Heveş kültür merkezi adının verilmesi

Vefatının 40.cı gününe yönelik kapsamlı bir organizasyonun yapılması

Yaz mevsiminde mezarının anıt mezara dönüştürülmesi

Göle?deki belli kamusal alanlara isminin verilmesi için ilgili kurumlar nezdinde girişimde bulunulması

Göle kaşar festivali kutlamalarında onun adını yaşatacak bir sanat-kültür faaliyetinin sürekli hale getirilmesi

(Bir dostun hatırlatması olarak) Göle Orman İşletmesinin teknik rehberliğinde bir ağaçlandırma faaliyetinin başlatılması vb.